Blog
info art zuid
ARTZUID is dé Sculptuur Biënnale van Nederland. Iedere twee jaar staan, gedurende vier maanden vijftig beelden tentoongesteld op de lanen in Amsterdam Zuid. Internationale topkunstenaars en veelbelovend jong Nederlands talent wordt uitgenodigd om deel te nemen. ARTZUID maakt kunst gratis toegankelijk voor iedereen.
werk van arjanne van der spek aanwezig 1-7 t/m 17-10 2021
foto-tuin (voor Hester) 2019
kant 2019
Etymologie
Het is eigenlijk ongelofelijk dat het Nederlands zo’n plat woord heeft om zo’n
delicaat weefsel aan te duiden. Dat raakt letterlijk kant noch wal. Het werkwoord
kantklossen maakt het er niet beter op. Alsof je op klompen door een
lingeriewinkel banjert.
Het Engelse ‘lace’ klinkt al een stuk eleganter, maar haalt het niet bij het Franse
‘la dentelle’. En de titel La Dentellière van de film uit 1977 met Isabelle Huppert
in de hoofdrol spreekt natuurlijk helemaal tot de verbeelding.
Eric van Loo juli 2020
Le Puy-en-Velay
Toen zij voor het eerst bij haar bonne maman
het schemerdonker betrad voltrok zich een wonder.
Haar dunne vingers te zwak voor ploeg of schop
vonden de draden blindelings en namen deel
aan het gesprek dat hier al generaties in de lucht hing.
Op gehoorsafstand hakte haar grootvader kiezelstenen
uit een rots. Het grove instrument van zijn houweel
bracht slag na slag verfijning aan. Niet zonder trots
voelde zij hoe in eenzelfde ritme haar kantwerk zonder
haast en haast vanzelf tot leven werd getrokken.
Het zachte glimmen van haar wangen in het zwakke
schijnsel van een enkele kaars. Gelukkig maar.
Het kant dat bij de pelgrims van hand tot hand ging
moest bescheiden blijven. Deemoed, ootmoed.
Het zachte zingen waarmee zij voet na voet
weer verder trokken met slechts één doel voor ogen.
Zij droomde weg, maar nooit voor lang. Haar plek
was hier, daar waar haar vingers stil bewogen.
Eric van Loo juli 2020
duende 2019
darshana, de gunsige blik 2019
Kanttekening
Niets is belangrijk, sprak de filosoof.
Het klonk zo cynisch, voor het leven doof.
De voetballer met zijn gouden omhaal,
de bergbeklimmer met zijn witte berg,
de schilder met zijn rijk gekleurde doek,
de filmster met haar onvolprezen look.
De dichter met zijn welgekozen woord,
de muzikant, zijn goddelijk akkoord.
De schoonheid waar het uiteindelijk om gaat
zou niets zijn wanneer het niets niet bestaat.
Hij zweeg. En in dat zwijgen sprak hij pas.
Zonder ruimte wordt elke letter zwart,
de witregel geeft lucht aan poëzie,
het schilderij vraagt om een kale muur,
de stilte is de oertaal van muziek.
Het niets geeft alles
perspectief. Het licht tussen de draden
dat het kantwerk doet ademen, weefsel
dat op leegte voortborduurt.
Eric van Loo 2019
KELDERDUENDE
7evenhuizen
Un, deux, eins, zwei, hikkel, pikkel 1995 galerie Fons Welters
Vreemd eigen
Voor Arjanne van der Spek
Un, deux, eins, zwei, hikkel,
pikkel. Belangrijk is dat je iets
vreemds laat zien dat toch klopt.
Bijvoorbeeld een rooster
met vier gebogen figuren als
bokspringende kinderen.
Proberen met normale
middelen iets te maken dat je
nog nooit hebt gezien.
Een principe ontdekken in het
gebouwde, vreemd eigen, met
als titel speelse woorden.
Bernard Lichtaard
Un matin
De oude kantklosster boog haar hoofd.
De Here zij geloofd! Zijn kleinste werk
gaat al wat ik deed verre te boven.
Nooit eerder zag zij zulk fijn weefsel
als die vroege ochtend in de late herfst.
Verstilde pracht, bevroren spinnenweb
Eric van Loo juli 2020
Verstrengeld in 2011
Alles puur op zijn plaats zoals het na het werk terechtgekomen is.
‘ Fractals zijn de beste manier om de oppervlakten van de uitsparingen in zijn werk te beschrijven, net als de groei /vertakking van bomen, nerven van bladeren, etc. Het lijkt wel ‘natuur’ die schilderijen van hem .
Ik herinner me dat Pollock in het filmpje van Namuth over zijn eigen werk zei: ‘ik werk niet naar de natuur. I am nature’
Detail ‘Brief aan Arjanne van der Spek’ in ‘onvoldoende liefdesbrieven’